مرورگر شما برای نمایش این سایت قدیمی است. برای مشاهده سایت از سایر مرورگرها استفاده نمایید یا جهت بروزرسانی کلیک کنید.

همچنین میتوانید PDF نشریه را از لینک زیر دریافت نمایید.

شماره خبر: 3440809441717347724
دوستان پیتر سلیمانی‌پور چطور او را بدرقه کردند

زندگی زیر سایه مرگ

برای مرد آرام سازهای بادی، فردا هم مراسمی برگزار خواهد شد؛ این بار در کلیسای ارتودوکس روس. پیکرش دیروز از مقابل تالار وحدت با حضور دوستان هنرمندش به آرامگاه مسیحیان تشییع شد. خیلی‌ها در مراسم پیتر سلیمانی‌پور حضور داشتند، از علی ترابی معاون هنری ارشاد تا آهنگسازان و هنرمندانی چون کارن همایونفر، بابک چمن‌آرا، شهرام صارمی، هومن نامداری، همایون نصیری، علیرضا شجاع‌نوری، آذین موحد، مسعود شعاری، کریستف رضاعی، سودابه سالم و دیگران.

دوستانش در وداع پایانی به خصوصیات و روحیهاش اشاره کردند از سیاوش روشن که قصه زندگی او را الهامبخش توصیف کرد و پیتر را بهترین اتفاق زندگیاش در هشت سال گذشته برشمرد تا هومن مرتضوی که بهعنوان یک گرافیست یادی کرد از طرحهای گرافیکی سلیمانپور و روزهای سختی که با هم سپری کرده بودند تا آینده را بسازند. مرتضوی موسیقیدوست قدیمیاش را بیانتها توصیف کرد و به طنز غریب پیتر هم اشارهای داشت.

آزاده باباییفر که از نزدیکان این نوازنده بود، درباره بیماری پیتر گفت و تاکید کرد که او با سرطان نجنگید، بلکه با آن زندگی کرد؛ چرا که قبول داشت بیماری و مرگ بخشی از زندگی است.

پیتر سلیمانیپور سال ۱۳۴۷ در تهران متولد شده و از ده سالگی نواختن سازهای بادی و گیتار، گیتارباس، پرکاشن را بدون معلم و کلاس درس آموخته و البته اصول آهنگسازی را. او در سالهای اخیر سخنرانیهایی در دانشکده موسیقی و دانشگاه هنر تهران داشت و همینطور اجراهای زنده و آهنگسازی بیش از 150 قطعه.