مرورگر شما برای نمایش این سایت قدیمی است. برای مشاهده سایت از سایر مرورگرها استفاده نمایید یا جهت بروزرسانی کلیک کنید.

همچنین میتوانید PDF نشریه را از لینک زیر دریافت نمایید.

شماره خبر: 3293374245345010769
زور فدراسیون به باشگاه‌ها نمی‌رسد

کی‌روش از چه چیزی ناراحت است؟

دیروز کارلوس کی‌روش پاسخی مناسب به حرف‌های عجیب امیر قلعه‌نویی داد. قلعه‌نویی باز هم در راستای رفتارهایی که مختص خود اوست، زمان اعلام اسامی تیم ملی را نامناسب دانست غافل از آن‌که این زمان از سوی فیفا اعلام شده بود. این حرف قلعه‌نویی همه را به یاد سالی‌ انداخت که او می‌گفت «هر زمان دلمان بخواهد اسامی استقلال را به کنفدراسیون می‌دهیم و فوقش جریمه پرداخت می‌کنیم!» حرف جدید قلعه‌نویی اگرچه به این دلیل که او گفته بود، عادی بود؛ اما باز هم شگفتی برخی اهالی فوتبال را به دنبال داشت.

کارلوس کیروش دیروز پاسخی مناسب به او داد؛ اما شیوه پاسخ او یک پیام واضح دارد: کیروش دیگر خسته شده است. از اینکه به ادعاها و حرفهای غیرعلمی، جواب علمی بدهد و در فوتبالی که عادت به برنامهریزی ندارد، درباره برنامه صحبت کند.

کیروش شش ماه قبل در جلسه با مهدی تاج به او گفت اگر نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان به مرحله حذفی برسند، درست در روزهای آمادهسازی تیمملی، بازی خواهند کرد و یا باید این بازیها به زمان دیگری موکول شود یا فکری برای این موضوع بکنیم. فوتبال ما اصولا عادت به این ندارد فردی شش ماه بعد را ببیند. آن زمان که او میگفت همه فریادهای او را با شوخی میگذراندند و حالا میبینیم حق با او بود. اردوی تیم ملی با چهار نفر آغاز شد و دو بازی لیگ قهرمانان هم دو بازیکن مصدوم و چند بازیکن خسته روی دست کادر فنی تیم ملی گذاشت. حالا بازیهای مرحله حذفی تمام شده و اردوی تیم ملی برای بازی چند روز بعد مقابل ازبکستان خالی است و تیم ملی، بازیکن ندارد. تیم ملی، 22 خرداد 96 به روسیه رسید و تا اولین بازی در جام جهانی یک سال زمان داشت که 11 ماه آن به حاشیههایی گذشت که بیدلیل برای تیم ملی ایجاد شد و در این میان حمایتی هم از کیروش نشد. کیروش دیگر متوجه شده که در این مبارزه با اهالی سنتی فوتبال ایران کاملا تنهاست و فدراسیون ترجیح میدهد وارد مبارزه با اهالی فوتبال نشود. کیروش روز شنبه اعلام کرد سکوت نشاندهنده خشم فراوان اوست. او دیگر آموخته که برای این فوتبال که اهالیاش به فکر خودشان هستند، زیاد دل نسوزاند. او یک تیم ملی مسن را تحویل گرفت ولی ما را دو بار براحتی به جام جهانی برد و نسلی جدید و جوان برای تیم ملی ساخت. این خوشی فراوان زیر دلمان زده. آنقدر خوشیم که دیگر متوجه استرس صعود به جام جهانی نمیشویم. بد نیست فوتبال ما دوباره به روزهای سنتی برگردد تا کمی هم هیجانی شویم. آدرنالین زیاد هم چیز بدی نیست.