مرورگر شما برای نمایش این سایت قدیمی است. برای مشاهده سایت از سایر مرورگرها استفاده نمایید یا جهت بروزرسانی کلیک کنید.

همچنین میتوانید PDF نشریه را از لینک زیر دریافت نمایید.

شماره خبر: 3256040794971082553
ایمنی و مراقبت در مدرسه

راهکارهای مراقبت از دانش‌آموز مبتلا به سندرم تحرک بالای مفاصل

سندرم تحرک بالای مفاصل، نوعی بیماری با انعطاف‌پذیری بیش از حد مفاصل است. علت ابتلا و شدت این بیماری در افراد مختلف، متفاوت است و گاهی امکان دارد اعضای یک خانواده را با درجه‌های مختلف این بیماری به خود گرفتار کند و البته این سندرم بیشتر در زنان رایج است.

علت ابتلا

سندرم تحرک بالای مفاصل، بافتهای پشتیبان بدن، مانند رباطها، تاندونها، مفاصل و ماهیچهها را تحت تاثیر قرار میدهد. در واقع نقص در پروتئینهای متصلکننده این بافتها به هم، مشکل به وجود میآورد. این پروتئینها همچون چسب عمل میکنند و موجب قدرت و توانایی بدن میشوند. افراد مبتلا، دارای بافتهای پیوندی بسیار ضعیف و شکننده هستند. آنها میتوانند اندامهای خود را به گونهای که در شرایط عادی غیرممکن است، حرکت دهند و ممکن است از مشکلات زیر شکایت داشته باشند: درد و سفتی در مفاصل و ماهیچهها، خستگی، جابهجایی مفاصل، صدمات مکرر مانند کشیدگیهای مفاصل، مشکلات گوارشی، سرگیجه و کش آمدن پوست تقریبا 7 تا 10 درصد کودکان مبتلا از شل بودن مفاصل و دردهای پیشرونده شکایت دارند.

سندرم خوشخیم

این سندرم ملایم بوده و بر اثر نبود پروتئین کلاژن نوع اول به وجود میآید. مشکلات مفصلی در این حالت وجود دارد.

سندرم اهلرز دانلودس

این سندرم، گروهی از اختلالات است که روی بافتهای پیوندی که وظیفه حمایت پوست، استخوانها، رگهای خونی و بسیاری از بافتها و اندامهای دیگر را دارد، اثر منفی میگذارد. تکامل مهارتهای حرکتی مانند نشستن، ایستادن و راه رفتن در کودکان مبتلا به این سندرم با تاخیر انجام میشود. مفاصل آنها مستعد جابهجایی و درد مزمن است.

درمان

* باید به بیماران روشهای مراقبتی مفاصل و مدیریت فعالیتهای فیزیکی داد.

* استفاده از اسپلینت برای محافظت از مفاصل

* آموزش بیمار برای انجام دادن مراقبتهای پوستی مانند قرار نگرفتن در معرض نور خورشید و ...

راهکارهای مراقبت

بیشتر دانشآموزان مبتلا به این سندرمها به برنامه مراقبت بهداشتی فردی نیاز دارند و باید برای آنها تدابیری اندیشیده شود تا بر مشکلات ناشی از این بیماری غلبه کنند. این کودکان مشکلاتی شبیه بیماران مبتلا به تونوس (تون) ماهیچهای ضعیف دارند. برنامههای حرکتی دقیقی باید برای آنها درنظر گرفت تا بیش از حد توانشان تحرک نداشته باشند. اگر قرار بود فعالیتهای بیشتری انجام دهند باید زیر نظر کامل فیزیوتراپها باشد. در ضمن این کودکان برای یادگیری مهارتهای زندگی به کاردرمانی نیاز دارند. گاهیاوقات فیزیوتراپ، برنامه مدیریت مربوط به تحرک کودک را تنظیم میکند و در اختیار مسئولان مدارس میگذارد و آنها باید مراقب پیشرفت دانشآموز در مورد فعالیتهای فیزیکیاش باشند. از دیگر مراقبتهای لازم باید به موارد زیر اشاره کرد:

* کلاس درس این کودکان بهتر است در طبقه همکف باشد تا مجبور به بالا رفتن از پلکان نباشند. در ضمن کلاسهای شلوغ برای این کودکان میتواند حادثهساز باشد.

* دانشآموزان مبتلا در طول روز ممکن است دچار ضعف بنیه شوند؛ بنابراین لازم است خوراکیهایی که از خانه میآورند، مانند موز، کشمش و ... را به طور کامل مصرف کنند. در ضمن آنها باید مایعات فراوان بنوشند.

* آنها باید قبل از دانشآموزان دیگر وارد کلاس یا خارج شوند تا احتمال صدمه دیدن در آنها به صفر برسد.

* هنگام انجام دادن امور نوشتاری در کلاس، باید زمان بیشتری داشته باشند.

* استفاده از لوازمالتحریر مناسب مانند خودکارهای روان برای این کودکان توصیه میشود و در صورت امکان بهتر است از فناوریهای دیجیتال استفاده کنند.

منبع: Case of sick children

مترجم: نادیا زکالوند