مرورگر شما برای نمایش این سایت قدیمی است. برای مشاهده سایت از سایر مرورگرها استفاده نمایید یا جهت بروزرسانی کلیک کنید.

همچنین میتوانید PDF نشریه را از لینک زیر دریافت نمایید.

شماره خبر: 3215880004438997577

تنبیه بدنی در چه کشورهایی ممنوع است؟

در برخی کشورها، تنبیه بدنی کودکان با مجازات زندان برای والدین همراه است. سوئد، نخستین کشور جهان بود که در سال 1979 (1358) با تصویب قانون، تنبیه بدنی کودکان را در این کشور ممنوع کرد. در ایالات‌متحده آمریکا، تنبیه بدنی همچنان در تمامی ایالت‌ها قانونی است.

بر اساس گزارش یونیسف، در 60 کشور، منطقه یا ایالت، قوانینی وضع شده است که تنبیه بدنی کودکان را در خانه ممنوع میداند؛ ازجمله میتوان به کشورهای اتریش، قبرس، دانمارک، فنلاند، آلمان، مجارستان، لیختناشتاین، هلند، نیوزیلند، نروژ، پرو، ایسلند، لهستان و پرتغال، اسپانیا و رومانی اشاره کرد. به گزارش یونیسف که نوامبر 2017 (آبان 1396) منتشر شد، حدود 300 میلیون کودک دو تا چهار ساله در جهان، از سوی والدین یا مراقبان خود بهصورت منظم تنبیه بدنی میشوند. این تنبیهها شامل ضربه زدن به باسن، سیلی زدن به صورت، پشتدستی زدن یا زدن به قسمتهای مختلف بدن با وسایل و ابزار مختلف است. به گزارش سیناپرس، کلودیا کاپا (Claudia Cappa) نویسنده گزارش یونیسف تأکید میکند: «والدین از روشهای ترکیبی شامل شکلهای خشونتآمیز و بدون خشونت - ترکیبی از تنبیه بدنی و آزار روانی مانند فریاد زدن - استفاده میکنند.»

براساس دادههای یونیسف، سوازیلند، نیجریه، لیبریا، مالزی و جمهوری وانواتو در اقیانوس آرام، در صدر کشورهایی هستند که درصد زیادی از جمعیت بالای 15 سال آنها معتقد است که تنبیه بدنی برای تربیت و آموزش کودکان لازم است. بسیاری از کارشناسان معتقدند که تنبیه بدنی با افزایش خطر پیامدهای منفی برای کودکان مانند بروز رفتارهای تهاجمی، مشکلات سلامت روانی در بزرگسالی و حتی بروز رفتارهای خشونتآمیز در زندگی زناشویی مرتبط است.

اندرو گروگان کایلر، استادیار دانشگاه میشیگان (آمریکا) که مطالعههای مختلفی را در مورد تأثیرات تنبیه بدنی روی کودکان انجام داده است، میگوید: «نتیجه مشخص بین اکثر کارشناسان آن است که تنبیه بدنی مضر است و پیوند عاطفی بین مراقب و کودک را از بین میبرد.»

کایلر در همکاری مشترک با الیزابت گرشوف، استادیار دانشگاه تگزاس در آستین، مطالعههای قبلی انجامشده طی 50 سال گذشته را روی 160هزار کودک مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است.