مرورگر شما برای نمایش این سایت قدیمی است. برای مشاهده سایت از سایر مرورگرها استفاده نمایید یا جهت بروزرسانی کلیک کنید.

همچنین میتوانید PDF نشریه را از لینک زیر دریافت نمایید.

شماره خبر: 2811696812500521094
دستیاری «کولاکوویچ» را قبول نمی‌کردم، می‌شد فرار

رضایی: خوشحالم در تیم ملی یاد می‌گیرم

سعید رضایی، مربی تیم ملی والیبال، یک هفته بعد از کار با کولاکوویچ، راضی است؛ راضی است از این‌ که قدم در راه جدید و سختی گذاشته است. خوشحال از این‌که کار یاد می‌گیرد: «قبلا کار با تیم ملی را تجربه نکرده‌ام، اما با تیم امید کار کرده بودم. حضور در تیم ملی پیشرفت است، اما کار در امید یعنی گرفتاری و پسرفت. من چهار سال زحمت کشیده‌ام و حالا خوشحالم دستیار کولاکوویچ در تیم ملی هستم. به خاطر این‌که کار یاد می‌گیرم.»

هرچند مربیگری در تیم ملی ممکن است ریسکی باشد، اما رضایی می‌گوید: «حضور در تیم ملی افتخار است. آدم می‌آید که کار کند تا بهترین نتیجه را بگیرد. کار با کولاکوویچ در تیم ملی شرایط جدید و سختی است. اگر به خاطر سختی قبول نمی‌کردم، می‌شد فرار. ولی والیبال مبارزه است، باید تا آخرین پوئن جنگید. از طرفی من اخلاقی دارم که یا کاری را قبول نمی‌کنم یا اگر قبول کنم تا آخر کار به تلاش فکر می‌کنم.»

رضایی که به دلیل مشغله و مشخص‌نبودن جایگاهش در تیم امید، همکاری با این تیم را رد کرد، فکر نمی‌کرد دستیاری کولاکوویچ به او پیشنهاد شود: «روزی که برای صحبت به فدراسیون رفتم، می‌دانستم دو جایگاه بیشتر نیست؛ تیم ملی و تیم امید. وقتی تیم امید را به خاطر مشخص نبودن جایگاهم و گرفتاری کاری قبول نکردم دیگر به تیم ملی هم فکر نمی‌کردم. زیرا می‌دانستم کادر تیم ملی تقریبا تکمیل است و تنها یک دستیار مانده بود.»

مربی تیم ملی از انگیزه زیاد اردونشینان در تمرینات می‌گوید: «نکته جالب در اردو، انگیزه خیلی زیاد بازیکنان با تجربه و جوان است. حضور باتجربه‌ها هم حس رقابت جدی را بین اردونشینان بیشتر کرده است. حتی سعید معروف، کاپیتان تیم هم خیلی حرفه‌ای تمرین می‌کند و نمی‌گوید من کاپیتان هستم.»